Shell

«Αυτά τα κοχύλια ήταν κάποτε ψιθυριστά μυστικά της θάλασσας…»
Τα βρήκα, τα πέταξα — απαθανατίζοντας την ήσυχη χάρη τους.
Μετά τα χώρισα στα δύο, σαν μια ανάμνηση χωρισμένη...
ένα παζλ που περιμένει να ολοκληρωθεί ξανά.

Μια μοναδική πέτρα ζει τώρα μέσα σε κάθε ένα —
ένας μικρός, σιωπηλός καρδιοχτύπι.

Από την ακτή στην ψυχή... εδώ είναι που το σπασμένο γίνεται ξανά όμορφο.